Strona głowna
Rzucanie nożem
Karambit
Zestawy survivalowe
Kontakt
KOSA
Strona o tematyce survivalowej, nożowej i militarnej
Historia
Noże
Stosowanie kerambitu
Mistrzowie kerambitu
Kerambit treningowy
Historia
Od czasu kiedy człowiek zaczął rejestrować swoją historią, znajdujemy wzmianki o różnych kulturach na całym świeci, któe tworzyły różne narzędzia opracowane w oparciu o ich potrzeby. Niektóre kultury miały lepsze narzędzi do połowu ryb, podczas gdy inne rozwineły narzędzia do sadzenia roślin. Projektowanie narzędzi bezpośrednim wynikiem ery i geografii. Mieszkający nad morzem plemiona będą rozwijać inne narzędzia niż plemiona górskie lub równinne. Kiedy różne narody migrują z jednej lokalizacji do innej przynoszą, również ze sobą narzędzia i sposób na życie - czasem spokojnie, jak w przypadku migracji, a innym razem przez wojnę, jak w przypadku podboju.

Według mistrzów i tradycji ustnej, która była przekazywana od mistrza do ucznia od wieków, przed rokiem 1280, większa część z  zachodniej Jawy była częścią królestwa Pajajaran. Plemię Badui z Zachodniej Jawy, tubylczy lud Sunda, uważany za grupę etniczną z Pajajaran, żyli w miarę spokojnie do czasu, gdy przybycia imperium Majapahit (ok. 1351 roku ne). W tym czasie plemię Badui szybko przeniosło się na trudne górskie rejony na zachód, biorąc ze sobą broń i narzędzia.

Królowie starożytnego królestwa sundajskiego uważani byli zaniezwykle silnych. Kiedy król umarł, jego poddani wierzyli, że jego duch przemknął do dżungli i stawał się duchem tygrysa. Istnieją dwie nazwy dla tygrysów które rządza w dżungli Zachodniej Jawy. Jednym z nich jest Harimau, który oznacza ogólnie Bahasay - indonezyjskie słowo oznaczające tygrysa, a drugie - Pak Macan (wymawiane "Pah-mah-chahn"- czasami aglizowane i wymawiane Pamacan), które moża luźno przetłumaczyć jako "wielki tygrys". Wielki tygrys jest bardzo czczony przez lud sundajski.

Tak więc przerażone były starożytne ludy Sunda przez moc i dzikość Pamacana,a ostrza używane przez ludzi było wzorowane na kształt szponu Pamacana. To bardzo duże ostrze było znane jako Kuku Macan lub "pazur z Pamacana". Dosłownie tłumaczone jako "pazur tygrysa ", Kuku Macan był czczony symbolicznie.

Początkowo "pazur" sprawował się w walce nie za dobrze, ponadgabarytowych rozmiarów Kuku Macan był trochę trudny do manipulacji, więc został zmniejszony do bardziej kompaktowych rozmiarów, które poprawiły zwrotność noża. Podobnie jak starożytny miecz Europejski, który ostatecznie został zmniejszony z dwuręcznej bronii ciężkiej do jednoręcznej, tak powstały różne permutacje Kuku Macan, które zostały opracowane w oparciu o praktyczne wykorzystanie narzędzia. Jak to się mówi, "Potrzeba jest matką wynalazku". Podobnie jak rozwój Zachodniego sztyletu, ostrze Kuku Macan przeistoczył się w mniejsze rozmiary i ostatecznie został skompaktowany do najmniejszej wielkości, rozmiaru, który nazywamy - Karambit.



 
Strona głownaRzucanie nożemKarambitZestawy survivaloweKontakt